Er zijn diverse vieringen in Denemarken, Zweden, Noorwegen, Finland en IJsland. De belangrijkste zijn hieronder vermeld. Het menu hierboven geeft de volksliederen van de Scandinavische landen.
De Scandinavische Vereniging Twente heeft traditioneel de volgende drie vieringen in haar programma:
viering |
|
beschrijving |
Sankt Hans Aften |
|
Denemarken: Sankt Hans Aften is een van de meest populaire vieringen in Denemarken. Het feest wordt op 23 juni gevierd. Van oudsher werden er op diverse tijden in het jaar vuren ontstoken om de boze geesten te verdrijven. Daarom werden de vuren ook op de avond voor de 24e juni aangestoken. Rond 1920-1930 werd in Denemarken de heksenverbranding toegevoegd. Er werd een pop gemaakt die een heks moest voorstellen. De pop werd op de brandstapel gezet en mee verbrand. De pop symboliseert het kwaad. Dit gebruik is vermoedelijk door Duitse arbeiders in Denemarken ingevoerd. Vandaaag de dag wordt Sankt Hans Aften nog steeds gevierd met vuur en gezang. |
Santa Lucia |
|
Zweden: De traditie is ontstaan in de middeleeuwen en heeft zich in de 20e eeuw van Västergötland naar de rest van Zweden en naburige landen verspreid. De traditie in Zweden is dat er vroeg in de morgen meisjes in witte kleding en met kaarsjes op hun hoofd het gezin en ouderen wekken en eten brengen. Daar worden dan ook speciale Lucialiedjes bij gezongen. Ook is het traditie dat elk dorp jaarlijks een eigen 'Lucia' kiest. Tijdens het Luciafeest worden er vaak lussekatter (gele saffraanbroodjes) gegeten. |
Norges Nasjonaldag |
|
Noorwegen: Op 17 mei viert geheel Noorwegen met kinderoptochten en andere festiviteiten de dag dat het land een eigen grondwet kreeg. Noorwegen werd een monarchie met erfopvolging en beperkte bevoegdheden, waarbij de koning zijn autoriteit door zijn manier van regeren moest bewijzen, terwijl het parlement (Storting) geld zou toewijzen en wetten zou maken. In die tijd was de Noorse grondwet de meest vooruitstrevende van Europa. 17 mei vormen de vrolijk gekleurde optochten van kinderen met hun banieren, vlaggen en muziekkorpsen de boventoon. Het is het feest van de lente, van de kleinste uithoek tot de hoofdstad Oslo, waar de koninklijke familie vanaf het balkon van het paleis de passerende optocht toewuift. Iets heel anders wat deze dag ook zo uniek maakt, zijn de folkloristische kledij en de nationale klederdrachten die de laatste jaren door steeds meer mensen worden gedragen. |
MidzomerHet Midzomerfeest verwijst naar de zomerzonnewende op 21 juni en de voor-Christelijke feestelijkheden die hiermee gepaard gaan in voornamelijk Noord-Europa. Oorspronkelijk werd dit feest gevierd op 24 juni, dus drie dagen na de feitelijke zonnewende. (de volgende informatie komt uit de vrije encyclopedie Wikipedia) |
||
Denemarken |
|
In Denemarken heet het midzomerfeest Sankt Hans (zie hierboven). |
Noorwegen |
|
In Noorwegen wordt Midzomer Sankthansaften of Jonsok genoemd en het wordt gevierd op de avond van 23 juni. |
Zweden |
|
In Zweden worden Midsommarafton en Midsommardagen gevierd tussen 19 juni tot 25 juni. Het zijn er de belangrijkste feestdagen van het jaar. In Zweden is het traditie dat er een meiboom (of midsommarstången in het Zweeds) wordt geplant. Daarbij wordt veel gedronken en traditioneel haring gegeten. Jonge meisjes plukken bloemen om ze onder hun hoofdkussen te leggen in de hoop op mooie dromen over hun toekomstige echtgenoot. Huizen versieren met groen werd geacht geluk te brengen voor de bewoners. Onderstaande foto geeft een link naar een midzomerviering in Ockelbo (foto's van Bob Verschoor). Het onderstaand YouTube filmpje geeft beelden van het midzomer feest in Orsa en van een midzomer hoogmis in Svärdsjö. |
Finland |
|
In Finland worden op midzomer vreugdevuren ontstoken aan de rand van de meren. In de kustgebieden waar veel Zweedstalige Finnen wonen wordt op deze avond net als in Zweden haring gegeten en is het planten van een meiboom traditie. Het gaat ook gepaard met het drinken van grote hoeveelheden alcohol en vrijgezellen proberen op deze dag een partner te vinden. |
